smc-europe

هشدار قانونی مقالات دکتر تورج مکرمی تماس با ما در باره ما
   231:بازديد کننده شماره  
    پیشگیری از عفونت زخم در جراحی های پوست - دکتر تورج مکرمی متخصص پوست ومو-کلینیک پوست و مو دکتر مکرمی - کاشت موی طبیعی  

 

پیشگیری از عفونت زخم در جراحی های پوست

    چهارمنشا بالقوه آلودگی زخم های جراحی عبارتند از تیم پزشکی، وسایل جراحی، محیط اتاق عمل و خود بیمار. البته شایع ترین مخزن آلودگی فلور نرمال پوست خود بیمار است.

    اقداماتی که برای پیشگیری از عفونت زخم انجام می شود به نوع عمل جراحی، محل آناتومیک جراحی و درجه آلودگی زخم بستگی دارد با این وجود در کلیه جراحی های پوستی باید نکات زیر رعایت شود:

    1- دست ها قبل و بعد از پوشیدن دستکش استریل جراحی شسته شود.

    2- بتادین تا آخر عمل در سطح پوست باقی بماند و شسته نشود(به خاطر رنگ بتادین آن را از سطح پوست پاک نکنید).

    3- از کلرهگزیدین در اطراف چشم ها و گوش ها استفاده نشود.

    4- در صورت استفاده از ترکیبات حاوی الکل قبل از خشک شدن کامل الکل کوتر انجام نشود.

    5- اگر موهای موضع عمل جلوی دید جراح را نمی گیرد و مانع عمل نیست کوتاه نشود.

    تکنیک درست جراحی نقش مهمی در کاهش عفونت زخم دارد. رعایت چند نکته در حین جراحی ضروری است:

    1- دستکاری پوست با حداقل آسیب انجام شود.

    2- هموستاز موثر بدون آسیب زدن به خون رسانی پوست انجام شود.

    3- از نخ های بخیه چند رشته ای استفاده نشود.

      کلینیک کاشت موی طبیعی وپوست دکتر تورج مکرمی متخصص پوست ومو

    اسکراب دست و ساعد قبل از عمل جراحی

    فلور نرمال پوست

    به طور طبیعی پوست انسان مملو از انواع باکتری ها است ( فلور نرمال ). نوع باکتری ها به میزان رطوبت و مقدار چربی پوست بستگی دارد. باکتری های پوست دو دسته اند: 1-باکتری های هم زیست و 2-باکتری های اکتسابی.

    باکتری های هم زیست یا مقیم در سطح پوست و همچنین در واحدهای پیلوسباسه حضور دارند. تراکم جمعیتی این باکتری ها در افراد مختلف یکسان است و از پوست در برابر عفونت ها محافظت می کنند. ضدعفونی کردن موضع عمل با استفاده از آنتی سپتیک ها تعداد باکتری های هم زیست پوست را کاهش می دهد ولی پوست را کاملا استریل نمی کند زیرا فقط باکتری های سطحی پوست حذف می شود و باکتری هایی که در واحدهای پیلوسباسه هستند دست نخورده باقی می ماند.

    استافیلوکوک های کواگولاز منفی شایع ترین باکتری هم زیست پوست هستند و استاف اپیدرمیدیس بیش از 90% از باکتری های هوازی هم زیست پوست را تشکیل می دهد. دیفتروییدهای بی هوازی مانند p. acne در واحدهای پیلوسباسه و باکتری های گرم منفی مانند انتروباکتر در چین های مرطوب پوست حضور دارد.

    باکتری های اکتسابی یا گذرا از راه تماس با افراد یا اشیا به پوست انسان منتقل می شود. این باکتری ها اتصال ضعیفی یه سطح پوست دارند و با شستشو براحتی پاک می شوند. اکثر عفونت های جراحی ناشی از باکتری هایی است که حین جراحی وارد زخم می شود. منشا عفونت در اغلب موارد باکتری های بینی، گلو یا پوست خود بیمار است. البته ممکن است مخزن باکتری ها پرسنل اتاق عمل، محیط اتاق عمل و یا وسایل جراحی باشد.

    استافیلوکوک اورئوس شایع ترین باکتری مسبب عفونت جراحی است، سایر باکتری های عفونت زا عبارتند از استافیلوکوک های کواگولاز منفی، انتروکوک ها، ای کولای، استرپتوکوک های گروه A و سودومونا ائروژینوزا.

    مهم ترین راه انتقال باکتری ها به زخم جراحی راه تماسی است مثلا تماس نخ بخیه با پوست آلوده بیمار باکتری ها را وارد زخم می کند یا تماس پوست آلوده جراح (یا پوست خود بیمار) با زخم آن را آلوده می کند.

    یکی دیگر از راه های انتقال باکتری ها هوای آلوده اتاق عمل است. باکتری های پراکنده درهوای اتاق عمل که بر روی سلول های پوست، ذرات گرد و غبار یا قطرات آب حمل می شوند می توانند بر روی تخت عمل، لباس افراد، پارچه های استریل و کف اتاق رسوب کرده و منشا آلودگی شوند.

      کلینیک کاشت موی طبیعی وپوست دکتر تورج مکرمی متخصص پوست ومو

    اتاق عمل تمیز و ضدعفونی شده

    عفونت زخم جراحی

    طبق تعریف مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC)، هر نوع چرک کردن زخم جراحی تا یک ماه بعد از عمل عفونت جراحی محسوب می شود (حتی اگر نتیجه کشت منفی باشد)، البته آبسه بخیه که با کشیدن نخ بخیه بهبود می یابد عفونت محسوب نمی شود. التهاب بدون چرک هم نشانه عفونت نیست.

    خطر بروز عفونت جراحی به نوع زخم (میزان آلودگی زخم)، شرایط بیمار و نوع عمل بستگی دارد. شرایط بیمار مانند سن، وضعیت تغذیه، چاقی، دیابت، مصرف الکل، مصرف کورتون یا داروهای ایمونو ساپرسور در بروز عفونت نقش دارد. هرچه عمل طولانی تر باشد ریسک عفونت بیشتر است. مکان عمل نیز اهمیت دارد مثلا بیوپسی در بیمارستان در مقایسه با بیوپسی در مطب ریسک عفونت بیشتری دارد.

    انواع زخم های جراحی

    زخم های جراحی از نظر میزان آلودگی میکروبی به 4 دسته تقسیم می شوند:

    زخم تمیز: اگر در شرایط استریل، جراحی غیر اورژانس در بافتی که ملتهب نیست انجام شود و زخم وارد دستگاه گوارش یا تنفسی یا سیستم ادراری - تناسلی نشده باشد آن را تمیز محسوب می کنند.

    زخم تمیز- آلوده: اگر اشکال جزئی در شرایط استریل زخم وجود داشته باشد یا زخم وارد دستگاه گوارش یا سیستم تنفسی یا دستگاه ادراری - تناسلی شده باشد زخم تمیز- آلوده محسوب می شود.

    زخم آلوده: اگر شرایط استریلیتی زخم کاملا به هم بخورد یا زخم در پوست ملتهب ایجاد شود ولی چرک نداشته باشد زخم آلوده محسوب می شود.

    زخم کثیف: زخم حاوی چرک کثیف محسوب می شود (مانند آبسه). پارگی احشا یا تماس با مدفوع هم زخم را کثیف می کند.

    اقدامات ضروری پیش از عمل

    1-اسکراب جراحی :عمل های کوچک مانند بیوپسی نیاز به اسکراب دست ندارد ولی برای عمل های طولانی یا تهاجمی اسکراب ضروری است. توجه فرمایید که دستکش استریل جراحی جایگزین نیاز به دست های تمیز نیست. توصیه می شود جراح و کمک جراح دست و ساعد خود را به طور کامل شستشو دهند و با ترکیبات آنتی سپتیک ضدعفونی کنند. اسکراب باکتری ها ی اکتسابی را ازسطح پوست و زیر ناخن ها می زداید و باکتری های هم زیست پوست را کاهش می دهد. کیفیت اسکراب به نوع آنتی سپتیک به کار رفته و نحوه اسکراب بستگی دارد. اسکراب صحیح میزان باکتری های پوست را 90-99 % کاهش می دهد و اثر آن تا چند ساعت باقی می ماند. در آمریکا عموما از بتادین یا کلرهگزیدین و در اروپا بیشتر از الکل به عنوان آنتی سپتیک استفاده می شود.

    در گذشته اسکراب دست ها 5 تا 10 دقیقه طول می کشید اما امروزه مشخص شده است که اسکراب های کوتاه تر نیز به همان اندازه موثر است. استفاده از ترکیبی از آنتی سپتیک ها باعث کوتاه شدن زمان اسکراب می شود. مثلا می توان در ابتدا 1-2 دقیقه با کلرهگزیدین گلوکونات اسکراب انجام داد سپس با الکل پوست را تمیز کرد.

      کلینیک کاشت موی طبیعی وپوست دکتر تورج مکرمی متخصص پوست ومو

    تمیز کردن زیر ناخن ها در اسکراب دست بسیار مهم است

    تمیز کردن زیر ناخن های دست با برس اسکراب خیلی مهم است ولی نقش برس اسکراب در پوست دست ثابت نشده است. مثلا اگر بتادین با برس اسکراب مالیده شود اثر ضد میکروبی آن بیشتر می شود ولی این موضوع در مورد الکل صدق نمی کند.

    ناخن ها باید کوتاه نگه داشته شود تا راحت تر تمیز شود . در حین جراحی نباید ناخن مصنوعی داشت. میزان باکتری های ناخن مصنوعی خیلی بیشتر از ناخن طبیعی یا ناخن لاک زده است.

    درباره لاک ناخن و اثر آن در اسکراب دست اطلاعات ضد و نقیض وجود دارد عموما گفته می شود اگر رنگ لاک روشن باشد و مانع از رویت آلودگی زیر ناخن نشود مشکلی ندارد.

    درباره استفاده از جواهرات (انگشتر، دستبند و ...) ثابت شده است که باکتری ها زیر جواهرات تجمع می یابد و کیفیت اسکراب را کم می کند ولی مشخص نیست که آیا ریسک عفونت بیشتر می شود یا نه.

    2- استفاده از ماسک جراحی، کلاه اتاق عمل، دستکش استریل، گان استریل و کفش اتاق عمل

      کلینیک کاشت موی طبیعی وپوست دکتر تورج مکرمی متخصص پوست ومو

    نمونه هایی از کلاه اتاق عمل، لباس جراحی، ماسک صورت و دستکش جراحی

    ماسک جراحی: ماسک صورت برای کاهش آلودگی زخم جراحی توسط میکرو ارگانیسم هایی که در بازدم پرسنل جراحی وجود دارد طراحی شده است. کارایی ماسک به شکل، جنس و نحوه استفاده از آن بستگی دارد. ماسک جراحی باید کاملا دهان و بینی را بپوشاند و محکم پشت سر گره زده شود. در صورت شل بستن ماسک حین عطسه و سرفه 40% از هوای بازدم به عقب برگشته از اطراف گونه ها و گوش ها خارج می شود. توصیه می شود در حین سرفه یا عطسه یک قدم عقب رفته و روبه روی موضع جراحی قرار بگیرید و صورت خود را به یک طرف برنگردانید. در پایان هر عمل بزرگ باید ماسک صورت دور انداخته شود و داخل جیب لباس برای استفاده مجدد نگه داشته نشود یا حتی دور گردن آویزان نشود. سطح داخلی ماسک توسط میکرو ارگانیسم ها ی تنفسی آلوده می شود و تنها به گره ماسک می توان دست زد.

    اخیرا درباره اثر ماسک صورت در کاهش عفونت جراحی و حتی ضرورت استفاده از آن در اتاق عمل تردیدهایی بوجود آمده است. بعضی از مطالعات بالینی نشان می دهد که استفاده از ماسک صورت تاثیر چندانی در کاهش تعداد باکتری ها و میزان عفونت زخم ندارد. حتی گفته می شود ماسک صورت می تواند ریسک آلودگی زخم را به خاطر ساییدن سلول های پوست صورت و ریختن آن ها در موضع عمل بیشتر کند.

    مطالعات جدید نشان می دهد که بین میزان آلودگی زخم و تون صدای جراح ارتباط مستقیم وجود دارد. صحبت کردن با صدای عادی به مدت 30 دقیقه و بدون ماسک باکتری زیادی در محیط پخش نمی کند در حالی که صحبت کردن با صدای بلند انبوهی از باکتری ها را تا شعاع یک متر پخش می کند و سرفه کردن یا عطسه کردن باکتری ها را تا فاصله 3 متر پرتاب می کند. بنابراین شاید عمل جراحی بدون ماسک ولی در سکوت کمترین ریسک آلودگی زخم جراحی را داشته باشد.

    کلاه اتاق عمل: بر روی موهای سر بیمار و تیم جراحی باکتری وجود دارد و ممکن است این باکتری ها حین جراحی روی زخم بریزد و موضع عمل را آلوده کند. گذاشتن کلاه های یک بار مصرف راه ساده و ارزان برای جلوگیری از این نوع آلودگی است. کلاه باید موهای سر را کاملا بپوشاند.

    دستکش استریل جراحی: دستکش استریل جراحی از آلودگی زخم جراحی با فلور میکروبی دست جراح جلوگیری می کند و متقابلا پرسنل جراحی را در برابر پاتوژن های خون بیمار (مثل ویروس هپاتیت و ایدز) مصون نگه می دارد. در جراحی پوست در 11%موارد دستکش پاره می شود و خیلی از اوقات جراح متوجه پارگی های جزئی دستکش خود نمی شود و زخم بیمار در معرض فلور میکروبی دست قرار می گیرد. اگر بیمار مشکوک به هپاتیت یا ایدز باشد لازم است جراح از دوجفت دستکش استفاده کند(گرجه ضریب ایمنی 100% نیست ) و بعد از در آوردن دستکش دست ها شسته شود. ضمنا در صورت استفاده از جواهرات یا داشتن ناخن های بلند (طبیعی یا مصنوعی) احتمال پارگی دستکش بیشتر است.

    هرچند اکثر متخصصین پوست از دستکش استریل برای بخیه زدن زخم ها استفاده می کنند دستکش غیراستریل ولی تمیز برای بیوپسی روتین و برداشتن تومور در عمل موز کفایت می کند.

    گان استریل جراحی: عموما در جراحی های پوست نیاز به پوشیدن گان استریل نیست مگر در عمل هایی مانند لیپوساکشن یا درم ابرژن که جراح در معرض ترشحات بدن بیمار قرار می گیرد زیرا گان جراحی سد استریل در برابر انتقال ترشحات و میکروب ها ایجاد می کند. گان استریل آستین بلند و سر آستین الاستیک دارد و به صورت یک بار مصرف یا از پارچه ریز بافت مقاوم به آب تهیه می شود و پوشیدن آن تعداد باکتری ها را در اتاق عمل کاهش می دهد.

    کفش اتاق عمل: کفش اتاق عمل باید نسبت به مایعات غیرقابل نفوذ باشد. کفش اتاق عمل باید مرتبا شسته شود و تنها در محیط اتاق عمل پوشیده شود. به این ترتیب هم اتاق عمل آلوده نمی شود و هم تیم پزشکی در برابر ترشحات خونی بیمار مصون می ماند.

    آماده کردن بیمار

    1- پوشیدن لباس اتاق عمل : بیماران برای ورود به اتاق عمل بیمارستانی باید کفش و لباس شامل لباس زیر را دربیاورند و لباس اتاق عمل (گان نخی تمیز) بپوشند. این رویه به این دلیل رایج شده است که تصور می شود کفش و لباس محیط اتاق عمل را آلوده می کند. اما امروزه ثابت شده است که این موضوع اساس علمی ندارد زیرا بیماران با لباس معمولی همان تعداد باکتری در محیط آزاد می کنند که با لباس عمل آزاد می کنند. میزان عفونت در جراحی های سرپایی در بیمارانی که لباس عادی به تن دارند افزایش نمی یابد. بعلاوه پوشیدن گان باعث می شود باکتری بیشتری از ناحیه پرینه بیمار به محیط اتاق عمل پخش شود. بنابراین در جراحی های پوست فقط برای سهولت جراحی و در مواردی که احتمال پخش شدن ترشحات وجود دارد پوشیدن لباس اتاق عمل توصیه می شود.

    2- کوتاه کردن موها : قبلا تصور می شد که وجود مو در موضع جراحی ریسک عفونت را بیشتر می کند و توصیه می شد شب قبل از عمل موها تراشیده شود. اما این موضوع اساس علمی ندارد زیرا تراشیدن موها پوست را خراش می دهد و باعث رشد بیشتر باکتری ها می شود. در یک مطالعه میزان عفونت در بیمارانی که بلافاصله قبل از جراحی موها را تراشیده بودند (3.1% ) نسبت به گروه دوم که موها را نتراشیده بودند (0.6% ) خیلی بیشتر بود. فاصله زمانی مابین تراشیدن موها و انجام جراحی نیز نقش کلیدی در بروز عفونت دارد. در یک بررسی میزان عفونت در مواردی که تراشیدن موها روز قبل از عمل انجام شده بود به 7.1% و در مواردی که بیش از 24 ساعت قبل از عمل انجام شده بود به 20% افزایش یافت. در یک مطالعه دیگر میزان عفونت زخم در بیمارانی که موهایشان تراشیده شده بود %2.3 ، در بیمارانی که موهایشان با ماشین کوتاه شده بود %1.7 و در بیمارانی که اصلا موها را کوتاه نکرده بودند %0.9 بود.

    بنابراین از نظر بروز عفونت این اتفاق نظر وجود دارد که حتی الامکان نباید موها را کوتاه کرد. با این وجود متخصصین پوست با مشکلات بخیه زدن با موی بلند آشنا هستند. به همین جهت در صورت نیاز باید موها را با کلیپس و یا ژل زدن از منطقه جراحی دور کرد و اگر ضرورت دارد موها کوتاه شود این کار با قیچی یا ماشین و فقط محدود به ناحیه جراحی انجام شود.

      کلینیک کاشت موی طبیعی وپوست دکتر تورج مکرمی متخصص پوست ومو

    دسته های مو با نوار لاستیکی از موضع عمل دور شده است

    3- آماده کردن موضع عمل: هدف از آماده کردن موضع عمل قبل از جراحی، تمیز کردن پوست، حذف میکرو ارگانیسم های اکتسابی، کاهش باکتری های هم زیست و بالاخره کاهش ریسک عفونت جراحی است. دوش گرفتن با استفاده از کلرهگزیدین گلوکونات یا بتادین شب قبل از عمل میزان عفونت ناشی از استافیلوکوک اورئوس را کاهش می دهد و در عمل هایی که موضع جراحی بزرگ است (مانند لیپوساکشن) مفید است.

    به طور معمول از بتادین، کلرهگزیدین و یا الکل برای ضد عفونی کردن موضع عمل استفاده می شود. بتادین ظرف چند دقیقه اثر می کند و طیف اثر گسترده دارد. البته بتادین در صورت تماس با خون یا خلط به سرعت غیرفعال می شود. ضمنا اگر بعد از استعمال بتادین آن را از سطح پوست پاک کنیم اثر آن از بین می رود.

      کلینیک کاشت موی طبیعی وپوست دکتر تورج مکرمی متخصص پوست ومو

    بتادین یا کلرهگزیدین برای ضدعفونی کردن پوست بکار می رود

      کلینیک کاشت موی طبیعی وپوست دکتر تورج مکرمی متخصص پوست ومو

    ضدعفونی موضع عمل با بتادین

    طیف اثر کلرهگزیدین گلوکونات مثل بتادین است ولی اگر با الکل ترکیب شود زودتر از بتادین اثر می کند. کلرهگزیدین به لایه شاخی پوست متصل می شود و حتی اگر از سطح پوست پاک شود اثر آنتی سپتیک آن تا 6 ساعت باقی می ماند، ضمنا بر خلاف بتادین خون یا خلط آن را غیرفعال نمی کند. کلرهگزیدین در اطراف چشم ها باید با احتیاط مصرف شود زیرا ممکن است منجر به کونژنکتیویت و حتی زخم شدید قرنیه شود. ضمنا اگر کلرهگزیدین ناخواسته وارد گوش میانی یا داخلی شود منجر به اتوتوکسیسیتی شدید می شود. در ناحیه اطراف چشم بتادین با نصف غلظت (5%) بی عارضه و موثر است.

    الکل طیف اثر گسترده دارد، خیلی سریع اثر می کند و بی عارضه است. البته الکل خاصیت دترژان ندارد و فقط باید روی پوست و ناخن های تمیز استفاده شود. برای افزایش اثر الکل باید هر بار حجم زیادی از آن استفاده شود. در برخی از مطالعات الکل 80% موثر تر از الکل %60 است به ویژه اگر چند بار روی پوست مالیده شود. الکل به سرعت میکروب کشی می کند ولی بعد از تبخیر اثر آن از بین می رود به همین جهت معمولا از ترکیب الکل و کلرهگزیدین استفاده می شود تا اثر بیشتر و طولانی تر داشته باشد.

    4- پارچه یا شان استریل: پارچه های استریل محل جراحی را در برابر میکرو ارگانیسم های ناحیه غیر استریل اطراف زخم محافظت می کند. پارچه های نخی ریز بافت نرم و راحت بوده ولی ممکن است در حین جراحی ترشحات را جذب کند و باکتری ها را وارد زخم کند. شستشو ی مکرر بافت پارچه را فرسوده کرده و استفاده مکرر از کلامپ ممکن است آن را سواخ کند. به جای پارچه می توان از شان یک بار مصرف کاغذی با روکش پلاستیکی استفاده کرد که نسبت به نفوذ رطوبت و باکتری ها مقاومند.

    تمیز کردن محیط اتاق عمل

    میکرو ارگانیسم های سطح پوست بیمار و پرسنل از طریق سلول های پوستی مرده وارد هوای اتاق عمل می شود و بر روی سطوح مختلف مانند مانند موضع عمل یا کف اتاق عمل می نشیند و تبدیل به مخزن آلودگی می شود. این باکتری ها در اثر رفت و آمد و جریان هوای ناشی از باز و بسته کردن در اتاق عمل مجددا در هوا پراکنده می شود. بنابراین جهت کاهش آلودگی اتاق عمل لازم است رفت و آمد پرسنل غیر ضروری محدود شود، در اتاق بسته نگه داشته شود و محیط به طور منظم توسط پاک کننده های 4 ظرفیتی حاوی آمونیوم ضدعفونی شود.

    اکثر گایدلاین ها توصیه می کنند هر روز صبح تجهیزات، چراغ ها و تخت عمل با پارچه مرطوب گردگیری و سپس ضدعفونی شود. بین عمل ها کافی است هر گونه آلودگی کف اتاق عمل پاک شود و در پایان روز کف اتاق عمل و زیر تخت عمل با وکیوم مرطوب تمیز شود و تمام سطوح توسط پاک کننده های 4 ظرفیتی حاوی آمونیوم ضدعفونی شود. البته به جای این کار می توان دو بار اتاق عمل را تی زد. با تی اول ماده ضدعفونی کننده به کف اتاق مالیده می شود و با تی دوم آن را پاک می کنند. تی باید کاملا تمیز باشد زیرا می تواند خیلی راحت آلوده شود و باکتری ها را از یک نقطه مانند دستشویی به اتاق عمل منتقل کند.

    وسایل آغشته به خون در پایان روز با دست یا ماشین شسته می شود. باید دقت کرد که خون یا بافت روی وسایل جراحی باقی نمانده باشد زیرا باکتری ها زیر آن جمع می شوند و حتی با استریلیزاسیون هم از بین نمی روند. استریلیزاسیون جایگزین شستشو نیست.

      کلینیک کاشت موی طبیعی وپوست دکتر تورج مکرمی متخصص پوست ومو

    وسایل شسته شده در پایان عمل

    استریل کردن وسایل جراحی

    استریلیزاسیون به پروسه شیمیایی یا فیزیکی گفته می شود که تمام میکرو ارگانیسم های (شامل اسپور ها) روی وسایل جراحی را از بین می برد. لازم است استریل کردن وسایل جراحی در مطب ها توسط پرسنل آموزش دیده انجام شود. روش های مختلفی برای استریلیزاسیون وجود دارد که برخی مناسب مطب هستند و برخی دیگر در بیمارستان ها یا صنعت کاربرد دارد.

    1-بخار آب پرفشار (اتو کلاو ): اکثر متخصصین پوست برای استریلیزاسیون وسایل جراحی از اتو کلاو استفاده می کنند. اتو کلاو موثرترین روش استریلیزاسیون است. اتو کلاو با تولید بخار آب 121 درجه سانتی گراد و فشار 2 پاسکال ظرف مدت 15-30 دقیقه وسایل جراحی را استریل می کند. این متد برای استریل کردن وسایل فلزی، کاغذ، پنبه، گاز و شیشه مفید است ولی رطوبت لبه وسایل جراحی مانند قیچی و پانچ را کند می کند و حتی باعث خوردگی یا زنگ زدگی می شود. برای اطمینان از کیفیت استریلیزاسیون می توان هفته ای یک بار تست کنترل کیفیت با استفاده از اسپورهای مقاوم به حرارت گونه های باسیل انجام داد.

      کلینیک کاشت موی طبیعی وپوست دکتر تورج مکرمی متخصص پوست ومو

    انواع اتوکلاو برای استریلیزاسیون با بخار آب

    2- بخارات شیمیایی گرم: متدی با رطوبت اندک است که برای استریل کردن ابزار تیز به کار می رود. فایده این متد آن است که برخلاف اتو کلاو نیاز به فاز خشک شدن ندارد. در این متد به جای آب از الکل و فرمالدئید استفاده می شود که برای سلامتی مضراست و نیاز به تهویه کافی دارد.

    3- حرارت خشک(فور): از این متد برای استریل کردن ابزاری که حرارت 121-204 درجه سانتی گراد را به مدت طولانی تحمل می کنند استفاده می شود. این متد برخلاف اتو کلاو ابزار جراحی را کند نمی کند.تنها مشکل فور خطر سوختگی است.

    4- استریلیزاسیون با گاز اتیلن اکساید: استریلیزاسیون با گاز اتیلن اکساید یا فرمالدئید روشی موثر برای استریل کردن ابزار حساس به رطوبت و حرارت است. ایراد این متد سمی بودن و سرطان زا بودن استنشاق گازهاست. به خاطر ضرورت وجود سیستم تهویه مناسب، استریلیزاسیون با گاز مناسب بیمارستان هاست.

    5- غوطه ورسازی شیمیایی: استریلیزاسیون با غوطه ور سازی در محلول گلوتارالدئید یا فرمالدئید مایع برای ابزار حساس به گرما به کار می رود. بعد از 6-12 ساعت وسایل را از محلول خارج کرده با مقدار زیادی آب استریل شسته و بر روی حوله استریل خشک می کنند و لازم است بلافاصله مورد استفاده قرار گیرند. این مواد بسیار سمی هستند و استریلیزاسیون مطمئن ایجاد نمی کنند.

    ارتباط تکنیک جراحی و عفونت زخم

    دستکاری پوست حین جراحی باید با ملایمت انجام شود تا به جریان خون آن آسیب جدی وارد نشود مثلا به جای پنس صاف از هوک پوست یا پنس دندانه دار استفاده شود و زخم با فشار یا تنشن زیاد بسته نشود. هموستاز باید به نحوی انجام شود که خونرسانی پوست مختل نشود مثلا از کوتر کردن غیر ضروری عروق به ویژه عروق بزرگ خودداری شود زیرا تخریب زیاد بافت ریسک عفونت را افزایش می دهد، حتی بهتر است بجای کوتر مونو پولار از کوتر بای پولار استفاده شود که آسیب کمتری ایجاد می کند. برای بخیه کردن زخم از نازک ترین نخ مونو فیلامان استفاده شود و تعداد بخیه ها زیاده از حد نباشد. نخ های چند رشته ای مانند نخ سیلک چند رشته ای احتمال عفونت استافیلوکوکی را به شدت افزایش می دهند.

    طبعا رعایت شرایط استریلیتی به نوع عمل جراحی هم بستگی دارد. مثلا برای انجام دادن شیو بیوپسی کافی است پوست را با الکل تمیز کرده و یک جفت دستکش پوشید ولی انجام دادن لیپوساکشن مستلزم رعایت مو به موی کلیه نکات آسپتیک است.

    پانسمان زخم نقش مهمی در جلوگیری از عفونت زخم دارد. به طور معمول پانسمان در پایان عمل و در لحظه ای که موضع عمل هنوز استریل است انجام می شود. توصیه می شود پانسمان تا 48 ساعت روی زخم باقی بماند تا اپیتلیالیزاسیون لبه زخم تا حدودی پیش رفته باشد و مانع از آلودگی زخم با باکتری ها شود. البته پانسمان هایی که آغشته به خون شده اند به شدت در معرض آلودگی قرار دارند و باید بلافاصله تعویض شوند.

content
درباره ما
مقالات دکتر تورج مکرمی
علل ريزش مو
ریزش موی سکه ای
درمان طبي ريزش مو
توصیه های قبل از کاشت مو
توصیه های بعد از کاشت مو
کاشت موی طبیعی
کاشت مو به روش ترکیبی
کاشت مو به روش جراحی FUT
کاشت مو به روش FUE) FIT)
کاشت ریش و سبیل
کاشت مو در خانم ها
کاشت ابرو
هزینه کاشت مو
کتاب کاشت مو
تصاوير بيماران کاشت مو 1
تصاوير بيماران کاشت مو 2
سوالات متداول
فیلم کاشت موی طبیعی
بیماریهای پوست و مو
ليپوساكشن
تزریق چربی
سايت هاي مرتبط
تماس با ما
.کلیه حقوق این سایت متعلق به دکتر تورج مکرمی متخصص پوست ومو می باشد