smc-europe

هشدار قانونی مقالات دکتر تورج مکرمی تماس با ما در باره ما
   231:بازديد کننده شماره  
    سرطان پوست شایع ترین سرطان در بیماران پیوند اعضاست - دکتر تورج مکرمی متخصص پوست ومو-کلینیک پوست و مو دکتر مکرمی - کاشت موی طبیعی  

 

سرطان پوست شایع ترین سرطان در بیماران پیوند اعضاست

    شایع ترین بدخیمی در بیمارانی که پیوند کلیه یا اعضای دیگر شده اند سرطان پوست است. به نظر می رسد که بروز سرطان پوستی در بیماران پیوندی ناشی از چندین عامل مرتبط به هم شامل تابش اشعه UV ،عفونت HPV و استعداد ژنتیکی است. موتاسیون ژن مهارکننده تومور P53 در سرطان های پوست بسیار شایع است.95درصد از سرطان های پوستی در بیماران پیوندی شامل SCCوBCC است. در بیماران پیوندی ریسک BCC ده برابر، ریسکSCC 65 برابرو ریسک SCC لب بیست برابر جمعیت عادی است. یعنی در این گروه ازبیماران SCC بسیار شایع تر ازBCC است. ریسک SCC در بیماران پیوندی با گذشت زمان افزایش می یابد. مثلا در آمریکا و غرب اروپا انسیدانس SCC ده سال پس از پیوند به 27 درصد وبیست سال پس از پیوند به 40تا60 درصد افزایش می یابد. بیشترین میزان بروز SCC در استرالیا دیده می شود که بیست سال پس از پیوندبه 80 درصد می رسد. ریسک SCC در افرادی که پیوند قلب یا ریه شده اند نسبت به گیرنده های کلیه بیشتر است. علت این امر نیز سن بالا در زمان پیوندو مصرف داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی قوی تراست. ریسک SCC در پیوند کبد کمتراز پیوند کلیه است.

    در بیماران پیوندی75 درصد از سرطان های پوستی در سر و گردن و پشت دست ها و در نواحیی دیده می شوند که پوست در اثر تابش نورآفتاب صدمه دیده و ضایعات متعدد آکتینیک کراتوز، بوون و کراتواکانتوما ایجاد شده است به این مناطقcancerization field گفته می شود. وجود ضایعات پوستی از قبیل سبوره ئیک کراتوز و زگیل های مسطح Flat Wart ریسک SCC را افزایش می دهد. بعضا تعداد تومورهای SCCخیلی زیاد است. SCC در بیماران پیوندی تهاجمی تر بوده و موربیدیتی و مورتالیتی بیشتری دارد. ریسک متاستاز SCC در جمعیت عادی نیم تا پنج درصد ولی در بیماران پیوندی تقریبا 8 درصد است.

    .سوروایوال 5 ساله دریافت کننگان کلیه 85%؛ کبد 69%،قلب 70%،یک ریه 43% و هر دو ریه 48% است. ریسک فاکتورهای سرطان پوست در بیماران پیوندی عبارتند از: پوست روشن(تیپ 1تا3) ،سن بالا در زمان پیوند ، مدت و شدت سرکوب سیستم ایمنی، نوع عضوپیوند ی(قلب و ریه>کلیه>کبد)،سابقه قبلی SCC ، ابتلا به لوسمی یا لنفوم قبل یا بعد از پیوند،سابقه آرتریت روماتویید یا لوپوسSLE قبل از پیوند. نکته مهم آن است که در بیماران پیوندی با محافظت ازپوست در برابر نورآفتاب احتمال ابتلا به SCC نیزکاهش می یابد.

    بیماران پیوندی پس از دریافت عضو باید تا پایان عمر از داروهای ایمونوساپرسور استفاده کنند.درشروع درمان (therapy induction ) از داروی های بیولوژیک از قبیل داروهای کاهنده لنفوسیت مثل آنتی تیموسایت گلوبولین یاآنتاگونیست های رسپتوراینترلوکین2 مثل basiliximab و daclizumab درست قبل یا همزمان با پیوند یا بلافاصله بعد از پیوند استفاده می شود. هدف از این مرحله تضعیف سیستم ایمنی سلولی بدن به صورت کاهش تعداد T سل ها یا مهار پاسخ T سل ها در مواجهه با آنتی ژن های جدید و در نتیجه کاهش احتمال رد فوری عضو پیوندی است. سپس درمان نگهدارنده Maintenance به شکل تجویز درازمدت داروهای ایمونوساپرسور برای جلوگیری از رد عضو یا اختلال در عملکرد آن شروع می شود. از انجا که خطر رد عضو پیوندی در سه ماهه اول پس از پیوند بیشتر از مواقع دیگر است درمان با دوزهای بالا شروع شده و پس ازپایدار شدن وضعیت بیمار دوز داروها کاهش می یابد تا بیمار دچار مسمومیت نشود. توصیه می شود از تاکرولیموس به عنوان خط اول داروهای مهار کننده کلسی نورین به جای سیکلوسپورین و از مایکوفنولات به جای آزاتیوپورین به عنوان داروی آنتی پرولیفراتیو استفاده شود.البته از دیر باز کورتیکوسترویید نیز داروی اصلی دردرمان نگه دارنده محسوب می شود.

    میزان بروزسرطان پوست به نوع دارو، شدت و مدت تضعیف سیستم ایمنی مربوط می شود. مثلا آزاتیوپورین پوست شخص را نسبت به تابش اشعه UVAحساس می کند و با خطر فوتوکارسینوژنز همراه است. احتمال بروز سرطان پوست در افرادی که درمان استاندارد سه دارویی(سیکلوسپورین، پردنیزون و آزاتیوپورین یا سیرولیموس sirolimus) دریافت می کنند بیشتر از افرادی است که تحت درمان دو دارویی با پردنیزون و آزاتیوپورین یا پردنیزون وسیرولیموس هستند.اکنون درمراکز پیوند سعی می شود که در بیماران پیوندی خاص از حداقل داروهای ایمونوساپرسور استفاده کنند تاخطر سرطان پوست را به حداقل کاهش دهند. مثلا در یک مطالعه در گیرنده های پیوند کلیه دیده شد که درمان تک دارویی با مهار کننده های کلسینورین (سیکلوسپرین یا تاکرولیموس ) در مقایسه با درمان های دودارویی یا سه دارویی ضمن تضعیف سیستم ایمنی بدن موجب کاهش قابل توجه SCC پوست می شود.

    سیرولیموس sirolimus داروی ایمونوساپرسور قوی با خواص آنتی تومور و آنتی آنژیوژنیک است که با کاهش انسیدانس بدخیمی پس از پیوند همراه است. این دارو نفروتوکسیک نبوده و در افرادی که با مصرف سیکلوسپورین یا تاکرولیموس دچار نارسایی کلیه می شوند بسیار مناسب است. چون سیرولیموس خاصیت مهارکننده روی عروق دارد درمان جایگزین مناسبی در بیماران پیوندی مبتلا به کاپوزی سارکوم محسوب می شود.در پروتکل های قدیمی در صورت ابتلا به کاپوزی سارکوم ناچارا دوز داروهای ایمونوساپرسور کاسته شده یا کلا قطع می شد. قابل توجه است که انسیدانس کاپوزی سارکوم در گیرنده های اعضای پیوندی 84 برابر جمعیت عادی است.

content
درباره ما
مقالات دکتر تورج مکرمی
علل ريزش مو
ریزش موی سکه ای
درمان طبي ريزش مو
توصیه های قبل از کاشت مو
توصیه های بعد از کاشت مو
کاشت موی طبیعی
کاشت مو به روش ترکیبی
کاشت مو به روش جراحی FUT
کاشت مو به روش FUE) FIT)
کاشت ریش و سبیل
کاشت مو در خانم ها
کاشت ابرو
هزینه کاشت مو
کتاب کاشت مو
تصاوير بيماران کاشت مو 1
تصاوير بيماران کاشت مو 2
سوالات متداول
فیلم کاشت موی طبیعی
بیماریهای پوست و مو
ليپوساكشن
تزریق چربی
سايت هاي مرتبط
تماس با ما
.کلیه حقوق این سایت متعلق به دکتر تورج مکرمی متخصص پوست ومو می باشد